Göçmen Çocukları

DR. HALE EREL ”Göçmen çocukları ellerini kaldırsın” dediğinde ben şaşkın, biraz da utangaç etrafıma bakmıştım. Çekingen birkaç kol havaya kalktığında çaresiz ben de kaldırmıştım ne olacağını bilmeden. ”Tahtaya kalkın” sesini duyduğumuzda, sanki suçlu gibi olmuştuk. Zaten üstüme bol gelen siyah okul önlüğünün içinde kayboluyordum, şimdi hepten bacaklarıma sarılmış yürümemi engelliyordu. Kara tahtanın önünde biz beş, altı çocuk sessiz duruyorduk. Yer yarılsa da içini girip kaybolsam misali. Ve o ses, bizim de diğerleri gibi olduğumuzu anlatmaya…

"Göçmen Çocukları"