İhsan Enişte

Sonra bir gün kapı açılır, mutfak kapısından bir ses ”Yenge” der, “Evde min?”der. Gözler kançanağına dönmüştür ağlamaklı değildir oysaki sesi, öfke vardır telaş vardır hatta yorgunluk vardır, sıcaktır hava ”Canı cehenneme bu hayatın” ifadesi vardır. Anneme bakarım, ama ben ağlamaklıyım. ”Anne” derim,  “anne halam geldi.”.  “Yer yarılsa yerin dibine girsem” derim içimden. Halam, aslında halamın kızı ama ben hala derim ona da aramızdaki yaş farkından belki,       belki ben doğduğum zaman onun kocaman gelinlik kız olmasından…

"İhsan Enişte"