İz Bırakmadan

Ve ne kadar seviyorum kaybolmayı. Bir sabah erken direksiyona geçip bakalım nereye gider bu yol diye yola çıkıyorum, ne güzel oluyor son günlerde. Hayatın kollarına kendimi bırakıp razıyım herşeye dediğim günlerden biri. Uzun zaman oldu hayatı planlamayı bırakalı; eskiden ne çok gurur duyardım kendimle, ben yaptım bu hayatı diye. Şimdi ne kadar huzurluyum kendimle, sana bıraktım bu hayatı sen yaz ben oynayım diye. Kolay oluyor böylesi, nasılsa planlar tutmuyor beklentiler küçük tutuluyor. Hayat işte akıp…

"İz Bırakmadan"