dr. hale erel

 

Ben hayatla, hayat benimle dalga geçiyoruz. Kim galip kim mağlup anlayamadım…..

 

 

Doktor.. Kıbrısta doğdu . Hem Akdenizli hem de adalı olmanın ayrıcalık olduğunu hissetti her zaman hayatı yaşarken . Daima hafife aldı hayatı ama hayat onu hiç hafife almadı; yine de güldü geçti her yeni olay karşısında. Üniversite diyerek geldi İstanbul’a ve her zaman geriye dönme arzusu oldu içinde . Yıllarca bavulu hazır bekledi doğduğu topraklara dönebilmek için ; sadece tatillerde gidebildi. Sonunda gerçek bir İstanbul sevdalısı oldu çıktı . Öyle ki bir gun İstanbul’dan ayrılırsam her köşesini fotoğraf karelerınde saklarım diyerek başladığı fotoğrafcılık , bir İstanbul tutkusu gibi her gün biraz daha büyüdü içinde . Sonunda ne seninle ne de sensiz diyerek İstanbula teslim oldu. Çeşitli denemeleri ve yazıları var. Bir roman yazıyor . Yazacak o kadar çok şey var ki, tam bitti diyorum yeni bir olay başlıyor hayatımda romanım bir türlü bitmiyor diyor .. Gerçekten anlattıkça anlatmak istiyor insana.. Hayatında derin izler bırakan depremi anlatıyor . Savaşı anlatıyor . Kıbrıs var yaşamın tam ortasında. İstanbulu bir tutku olarak yaşıyor. Kıbrıs, Kıbrıs diye diye çakıldı kaldı İstanbul’da…
Bir de meslek edindiği çocuk dotorluğunu yapıyor . Çocukları sevmemek mümkün mü diyor, oyunlarla muayeneyi tamamlıyor. Çok renkli çocuklar diyor, bir çocuklar bir de doğanın renkleri; vazgeçilmez ikili.

Renkleri seviyor, renklileri, bir de delileri.

#yanitimyasamdir

“dr. hale erel” için 4 cevap

  1. Bazı yönlerimizde benzerlikler algıladım. Benimle de hayat hep dalga geçmeye kalktı, ben onunla ağır bedeller ödesem de daha bir dalga geçtim..Memleket hasretim hiç bitmedi yıllardır. Sizin gibi İstanbul’un gizemli büyüsü ağır bastı yine de. Çığlık çığlığa uçuşan Martılarıyla denizi, tarihi ile büyüledi ruhumu esir aldı. Bir tutkum vardı yazmak, İstanbul iki oldu..Siz çocukları çok renkli buluyorsunuz bense kendimi gökkuşağı sanıyorum..Demekki büyütememişim içimdeki çocuğu. Depremi burda yaşadım..o korkunç günlerin acısı hiç gitmedi gitmeyecek..Savaşları yaşadım toprağımda, buruk sevinçler yaşadım sonunda..yine de yıldırmadı hayat beni. Yaşam hep dans etti benimle çoğu kez ayağımı basmak istercesine ama başaramadı..Belki zafer benim olmadı ama onun da olamadı..sevgiyle,huzurla ve hep renkli kalın.

  2. Teşekkürler sevgili Semra. Hayat bazen oyunlar oynuyor bizimle. İstemediğimiz planlamadığımız bir oyunun içinde en iyi şekilde yaşamaya çalışıyoruz. İstanbul denince akan sular duruyor ama Kıbrıs tam yüreğimin ortasında. Belki bir gün diyorum…

  3. Resimlerini seviyorum onları görünce yıllar öncesini hatırlatmakla beni mutlu ediyorsun. Sanırım diğer işlerinde de çok başarılısındır.Seni öpüyorum ve takip ediyorum ama sessizce
    Ülkü

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.