Genel

Sonbaharda Aşk

İnsanlar mı mevsimlere benziyor yoksa mevsimler mi insanlara? Kimi baharı getirir hayatına, kiminde sonbaharı yaşarsın zamansız. Sen şimdi kendini sevmiyorsun ya, hep kış yaşıyorsun ya, boğuyorsun ya soğuğunla kendini, benim parmaklarım üşüyor yanında. Sen şimdi bilmiyorsun ya bahar ne demek, yazı da yaşamamışsın aslında, ben anlatayım sana yüzümü aydınlatan günün ne olduğunu. Kışı bahar yapan huzuru, güneşin en aydınlık yüzünü. Ruhuma dokunduğunda içimi ürperten sonbaharı; işe bahar bu gülüm. İçim ısınıyor sevgi ile yeniden, bir bakıyorum bahar yağmurları yanaklarımda.

Şimdi kış kapıda, sonbahar bunun habercisi. Gitme zamanı, yollarda kaybolma zamanı, kimseyi sevmeden, kendinden nefretle. Her kış yeniden baharı bekleyerek, aslında sen baharı da bilmiyorsun ya, özlemeyecek sin. Güneşten hep uzaklaşarak, bir yalancı sonbaharda yaşamanın önce kitabını yazacaksın sonra dönüp okuyacaksın. Bir garip diyecekler, bir deli adam geldi geçti diyecekler ya senin için işte o zaman anlayacaksın yalancı mevsimleri. Kar örtünce her yanı, uykuya dalacak kim bilir, belki bir daha uyanmadan kaybolup gideceksin; unutacaksın, unutulacaksın.

İnsan var geldiğinde, insan var gittiğinde titrerim, içim ürperir bir daha. Bir de hiç olmayanlar var, olduğunu sandığım, zorla bir yerlere yerleştirdiğim bazı insanlar var. Aslında yoksun ya sen, olmadığını sen de biliyorsun ya, karda kalmış bir garip gibi hep üşüyorsun ya, aslında hiç yaşamamışsın ya sen baharı, işte aslında ben en çok buna üzülürüm. Hani yalancı bir dünyada gökyüzünün gri bulutlarını hiç fark edemedin ya, içler acısı bu kendini oyalamalar, işte ben bunlar için acırım sana. İçim yanar da, bu soğukta gözlerime, kara bulutlar döker de damlaları, ben toprağın kokusunu hissederim de, topraktan kafasını çıkaran o sarı laleyi görmek istemem gözlerimi kaparım.

İlk-bahar ve son-bahar; birinde hayat yeşerir, diğerinde huzur yeşillenir, ilki de bir sonu da bir. Bahar işte adı belli, aşkın adını bahar koymalıydı. İlk bahar acemidir, ikinci bahar huzurun simgesidir. İlk baharda bir telaş vardır çiçekte böcekte, tatlı bir heyecan insanın ta içinde. Sonbahar sakindir, huzurdur, renklidir ve umutludur. Oturup beklediğim mevsimdir güneşi yeniden bir defa daha görmek için ve içimi son bir defa daha ısıtmak için. Şiirler mevsimidir, kendini yazma anlatma mevsimidir.

”Kaç isyan ettin kaç yakarış senin

Ömrün vefa etse, sonsuzluk yüreğin.

Her gece aynı yorgun, bir ıstırap

Sabah çok mu farklı, perişan bitap,

Ama boş ver, sen onlara hak ver

Sessiz bağır, belki bir gün devran döner.

İstersen dua et, bir gün acı biter.

Boş ver kendini rezil et, elbet bir gün ömür biter.

Boş ver sen onları, affet önce kendini.

Bir gün, devran döner.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Araç çubuğuna atla