Skip to content

kıbrıs

Kamyonda gidiyoruz. Ben ve annem, babamın yanında oturuyoruz. Kucağımızda iki bebek var.  Kamyonun arkasında arka komşular. Göz gözü görmüyor, her yer karanlık. Uzaktan kurşun sesleri duyuluyor bazen. Nereye gittiğimizi anlayamıyorum. Bazen bir  bomba patlıyor biraz aydınlanıyor yollar, yolumuzu buluyoruz, devam ediyoruz. Babam konuşmuyor. Annem kucağındaki minik kıza sarılmış. Ben minikokumaya devam

Küçükler, çok küçükler. ”Anne masal anlat” dedikleri zamanlar, gerçekten küçükler. Bir yandan masal anlatır bir yandan kahvemi içerken ”uyusalar da ben de uyusam” diye gözlerinin içine baktığım o günler. Her akşam başka bir masal her akşam başka bir macera. En güzel ekmek kadayıfını babam yapardı diye başladım bir akşam masala.okumaya devam

  Bazen zamanı kaybeder, mekanı bulamaz, bir garip kentte adı olmayan bir yerde bulur kendini. Sormaz sorgulamaz dalar hülyalara, gerçek nerede rüya nerede diye düşünmez, uzakları yakın eder eder de bir türkü dudaklarda, bazen bir korku gözlerde ama hep özlem iyisine kötüsüne. Kapar gözlerini, gözler inat, dinlemez kimseleri, görür enokumaya devam

Designed using Unos. Powered by WordPress.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.